78 Yaşında Okuma Yazma Hayali Gerçekleşti
Gaziantep’te tam 78 yıllık bir ömür, çocukluktan gelen o tatlı okuma yazma hayali ile taçlandı. Döne Kölge nine, hayatının baharında babasının okul kapısını yüzüne kapatmasıyla yarım kalan eğitimini, torunlarının yaşına gelmişken tamamlamanın mutluluğunu yaşıyor. Eşinin vefatından sonra boşalan günler, onu hayatına yepyeni bir pencere açmaya itmiş.
Hayatın koşturmacasında, evlatların arasında kaybolup giden nice istek vardı belki de Döne nine için. Ama bazen en büyük istekler, en sessiz köşelerde saklı kalır. Döne nine’nin de okuma yazma isteği böyleydi. Çocukken köyde kız çocuklarının okumasına pek sıcak bakılmazdı. Erkekler okula giderken, Döne nine’nin kaderi 14 yaşında evlenmek oldu. Evlendikten sonra da eşi okumasına izin vermedi. Zaman aktı, yıllar geçti. Eşini kaybetti. O büyük boşlukta, Döne nine kendi içine döndü.
Evde oturup düşünürken, aklına hep o çocukluk hayali geldi. Keşke okuyabilseydim, keşke yazabilseydim diye iç geçirdi. Günlük hayatta karşılaştığı basit yazıları bile okuyamamak, ona hep bir eksiklik hissettiriyordu. Hele hele faturalar, postaneden gelen mektuplar… Bunları okuyamamak, her seferinde bir başkasının yardımına muhtaç olmak demekti. İşte bu düşünceler, Döne nine’yi harekete geçirdi. ‘Artık yeter’ dedi kendi kendine. Bir çözüm bulmalıydı.
SODAM’ın Kapısı Açıldı, Hayatlar Yeniden Yazıldı
Döne nine, biraz da çekinerek Gaziantep Sosyal Dayanışma Merkezi’ne (SODAM) başvurdu. İlerleyen yaşına rağmen bir umut kapısını çalmıştı. Buraya gelirken aklında binbir türlü soru vardı. ‘Beni kabul ederler mi?’, ‘Bu yaştan sonra bana öğretirler mi?’ gibi. Ama SODAM’ın güler yüzlü çalışanları, onun bu endişelerini bir çırpıda sildi. Sımsıcak karşılamışlar, hemen kaydını yapmışlar. İşte o an, Döne nine’nin içindeki o eski heyecan yeniden canlandı. Kursa gelmek ona büyük bir keyif vermeye başladı.
Mahallesindeki diğer kadınlarla, komşularıyla birlikte her gün düzenli olarak kursa gitti. Sıralarda oturmak, deftere bir şeyler karalamak, harfleri tanımak… Bunların hepsi Döne nine için bambaşka bir dünya demekti. Öğretmenlerin sabrı, ilgisi ve verdiği destekle birlikte, kısa sürede büyük bir yol katetti. Okuma yazma bilmeyen bir Döne nine’den, artık etrafındaki dünyayı okuyabilen bir Döne nine’ye dönüşüyordu.
Faturalar, Tabelalar Artık Döne Nine’nin Dilinden Düşmez
Kurs bittiğinde, Döne nine’nin yüzündeki mutluluk görülmeye değerdi. Artık otobüs duraklarında yazanları okuyabiliyor, hastaneye giderken tabelaları anlayabiliyor. En önemlisi de, o her zaman çekindiği faturaları artık kendi başına okuyabiliyor. Bu basit gibi görünen başarı, onun için dünyalara bedeldi. ‘Artık içimdeki sıkıntılar gitti’ diyor, gözleri parlayarak. ‘Eskiden her şey zordu. Şimdi otobüs durağını okuyabiliyorum, tabelaları anlıyorum. Faturaları kendi başıma okuyabilirsem, başka bir şey istemem.’
Döne nine’nin bu azmi, hepimize ilham veriyor. Hayatta hiçbir şey için geç olmadığını, öğrenmenin sınırının yaşla çizilmediğini bir kez daha gösteriyor. Onun hikayesi, Gaziantep’in sokaklarında yankılanan bir umut şarkısı gibi. SODAM’a teşekkürlerini iletirken, ‘Bana yeniden bir hayat verdiler’ diyor. Bu sözler, eğitimin ve öğrenmenin insana kattığı değeri en güzel şekilde anlatıyor.
Gaziantep’te bu tür hikayelerin çoğalması dileğiyle, Döne nine’ye nice sağlıklı, okumalı, yazmalı, mutlu yıllar diliyoruz. Onun yaşadığı bu başarı, aslında hepimizin içinde var olan potansiyeli ortaya çıkarma gücümüzün bir kanıtı.
İlgili Haberler
