Baba Mesleği Çanta Tamirciliği Tehlikede Mi?
Gaziantep’in tarihi çarşılarında yarım asırdır devam eden bir el sanatı, usta Mehmet Uçar’ın omuzlarında ayakta kalmaya çalışıyor. Gaziantep çanta tamirciliği geleneğini yaşatan Uçar, genç nesillerin ilgisizliğinden dert yanıyor. Bu köklü mesleğin geleceği ise belirsizliğini koruyor.
Mehmet Uçar, henüz on yaşındayken babasının yanında çırak olarak başladığı çanta tamirciliği mesleğinde tam 52 yılını geride bıraktı. Tarihi çarşının kendine has atmosferinde, babasıyla birlikte yıllarca alın teri döktü. Babasının vefatıyla birlikte dükkanın başına geçen Uçar, baba mesleğini yaşatma azmiyle çalışmaya devam ediyor. Mesleğini severek yaptığını dile getiren Uçar, sağlığı elverdiği sürece bu işi sürdürmek istediğini belirtiyor. Ancak en büyük endişesi, bu değerli el sanatının geleceği.
Usta Uçar’dan Gençlere Çağrı: Hem Okuyun Hem Meslek Öğrenin!
Mehmet Uçar, babasından devraldığı dükkanda yaklaşık 30 yıldır tek başına mücadele ediyor. Gözünü bu çarşıda açan Uçar için her köşe başında bir anı yatıyor. Babası hem ustası hem de hayat rehberiydi. Şimdi ise kendi çocukları okuldan arta kalan zamanlarda ona eşlik ediyor. Umudu, bu kutsal emanetin onlara da geçmesi. “Bu işi yapmaktan çok memnunum” diyen Uçar, gençlere önemli bir çağrıda bulunuyor. “Sadece okumakla olmuyor” diyor. Eğitim hayatlarının yanı sıra el sanatlarına ve eski mesleklere de ilgi göstermeleri gerektiğini vurguluyor. Okuyamayanların bile bu tür mesleklerde kendilerine bir gelecek kurabileceğini düşünüyor. Ancak bu çağrı, şimdilik yankı bulmakta zorlanıyor.
Çırak Bulmak Hayal Oldu: Eleman Yetiştiremiyoruz
Günümüzde çantaların, valizlerin tamirini yapan Mehmet Uçar, en büyük sıkıntısının eleman yetiştirememek olduğunu söylüyor. Eskiden yaz aylarında 5 ila 10 arasında çırağının olduğunu hatırlıyor. Şimdi ise çırak bulmak neredeyse imkansız hale gelmiş. Gençlerin bu tür mesleklere yönelmemesi, sektörün geleceğini tehdit ediyor. Uçar, okul çantası tamirinden valiz tamirine kadar geniş bir yelpazede hizmet veriyor. Ancak bu hizmeti sürdürecek yeni ustalar yetiştiremeyişi, yüreğini burkuyor. Kendi çocuklarının bu mesleği devam ettirip ettirmeyeceği konusunda ise belirsizlik hakim. Bu durum, yarım asırlık bir geleneğin son demlerini yaşadığı endişesini de beraberinde getiriyor.
Mehmet Uçar’ın hikayesi, Gaziantep’in dokusunu oluşturan nice el sanatının bir yansıması. Teknolojinin hızla ilerlediği, her şeyin hazır alındığı bir çağda, el emeği göz nuru mesleklerin yaşatılması büyük bir mücadele gerektiriyor. Çarşı esnafının sesi, adeta kaybolmaya yüz tutmuş bir geleneğin çığlığı. Bu çığlığa kulak vermek, hem kültürel mirasımızı korumak hem de yeni nesillere farklı bir bakış açısı sunmak adına büyük önem taşıyor. Uçar’ın “Eleman yetiştiremiyoruz” feryadı, sadece bir mesleğin değil, aynı zamanda bir kültürün de tehlikede olduğunu gösteriyor. Gençlerin bu çağrılara kulak verip vermeyeceği ise zamanın göstereceği en büyük sınav olacak.
İlgili Haberler
