72 Yaşında Okuma Yazma Hayali Gerçek Oldu
Gaziantep’te 72 yaşında, çocukluk hayali olan okuma yazma öğrenmeyi başaran Elif Önder’in hikayesi, azmin ve eğitimin yaşı olmadığını bir kez daha gösterdi. Yıllardır içinde ukde kalan bu isteği, Büyükşehir Belediyesi’nin bir kursu sayesinde gerçeğe dönüştü. Elif teyze, artık kendi başına otobüs tabelalarını okuyabiliyor. Bu durum, birçok gence bile ilham verecek cinsten.
Gaziantep’in sıcak ve samimi sokaklarında yaşayan Elif Önder, hayatının 72. yılında belki de en büyük mutluluğunu yaşadı. Çocukluğunda türlü sebeplerle okula gönderilemeyen Elif teyze, okuma yazma bilmemenin getirdiği zorluklarla hep mücadele etti. Ama içindeki öğrenme ateşi hiç sönmedi. Her zaman bir gün bu hayalini gerçekleştireceğini biliyordu.
Hayatının bu güzel dönüm noktası, torununu parka götürdüğü bir günde yaşandı. Aktif Yaşam ve Eğitim Merkezi’nde görevli duyarlı bir kadınla tanıştı. Bu tanışma, Elif teyzenin hayatını baştan aşağı değiştirdi. Kadın, Elif teyzenin yaşadığı zorlukları anlayarak ona bu kursu tavsiye etti. “Burada yaşlılara çok güzel eğitimler veriliyor,” dedi. Elif teyze önce biraz tereddüt etti. Acaba bu yaştan sonra olur mu diye düşündü. Ama içindeki ses onu dinlemesini söyledi. O gün, o kadının önerisiyle hayatına yepyeni bir sayfa açıldı.
Gaziantep Büyükşehir Belediyesi’nin Aktif Yaşam ve Eğitim Merkezi’nde açılan okuma yazma kursuna kaydını yaptırdı. İlerleyen yaşına rağmen büyük bir azimle derslere katıldı. Kısa sürede harfleri tanıdı, kelimeleri birleştirdi ve cümleler kurmaya başladı. Artık okuyup yazabiliyordu. Bu başarı, onun için tarif edilemez bir mutluluktu. Yıllardır hayalini kurduğu şeyi başarmıştı. Artık toplu taşımada kimseye muhtaç değildi.
Otobüslerde Kaybolan Bir Yürek Artık Yolunu Biliyor
Elif Önder, okuma yazma bilmediği zamanlarda toplu taşıma araçlarını kullanmanın kendisi için ne kadar zor olduğunu anlatıyor. “Bir otobüse bindiğimde kendimi cahil gibi hissediyordum,” diyor. Hangi mahalleye gideceğini, hangi durakta ineceğini bilememek büyük bir çaresizlikmiş onun için. Ama şimdi her şey değişti. Kendi başına otobüslerin üzerindeki tabelaları okuyarak istediği yere rahatça gidebiliyor. Bu durum, ona büyük bir özgüven kazandırmış. “Şimdi okuyup hangi mahalleye gideceğimi, hangi mahallede ineceğimi bilmek başka bir şey. Artık daha rahatım. Çok mutluyum.” diye duygularını ifade ediyor.
Elif teyzenin eğitim yolculuğu sadece okuma yazma ile sınırlı kalmadı. Bu başarıdan sonra Kur’an-ı Kerim kursuna da katıldı. Öğrenmenin yaşı olmadığını kanıtlarcasına, eğitim hayatına devam ediyor. Bu azmi, etrafındaki herkesi hayran bırakıyor. Onun hikayesi, belki de yıllarca ertelediği hayalleri olan herkese bir umut ışığı oluyor.
Çocukluk Hayali, Dedelerin Sözleriyle Yarım Kalmıştı
Elif Önder, çocukluk yıllarındaki o günleri de gözleri dolarak anlatıyor. Ailesinin onu neden okula göndermediğini de dile getiriyor. “Annemin çok çocuğu vardı,” diyor. O dönemde dedesi ve babası, kızlarını okula göndermenin doğru olmadığına inanmışlar. “Okula gidip sevgili mi bulacaksın?” diyerek onu okula göndermemişler. Ama Elif teyzenin içindeki öğrenme isteği hep varmış. Ağabeyleri okula giderken, onların kitaplarını karıştırır, harflerin peşinden koşarmış. O kitaplar, onun için birer hazineymiş sanki. Bu yüzden, içine hep bir ukde kalmış. Okuma yazma öğrenmek, onun en büyük dileğiymiş.
Bugün bu hayalini gerçekleştirdiği için çok mutlu. Büyükşehir Belediyesi’ne ve kurs hocalarına minnettar. “Burada bana yardımcı oldular. Yaklaşık bir dönem buraya geldim ve şükürler olsun okumayı çözdüm.” diyor. Bu sözler, onun ne kadar büyük bir sevinç yaşadığının kanıtı. Elif teyze, sadece okuma yazma öğrenmekle kalmamış, aynı zamanda hayatına anlam katan bir topluluk bulmuş.
O, Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanı Fatma Şahin’e de minnettarlığını dile getiriyor. “Allah Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanımız Fatma Şahin’den ve burada görev yapan herkesten razı olsun. Hepsi güler yüzlü, bize karşı çok güzel davranıyorlar.” diyerek kurs yetkililerine de teşekkür ediyor. Bu tür projelerin ne kadar değerli olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor. Elif teyzenin hikayesi, sadece bir başarı öyküsü değil, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın ve eğitimin gücünün de bir göstergesi.
İlgili Haberler
