Gaziantep OSB iflaslar: Sanayide tehlike

Gaziantep OSB iflaslar dalgasıyla sarsılıyor ve bu durum şehrin dört bir yanında büyük bir endişe yaratıyor. Bilirsiniz, bizim buralarda sanayi demek can demek, ekmek demek, herkesin tenceresinin kaynaması demek. Ama son aylarda işler maalesef pek de yolunda gitmiyor. Fabrikaların bacaları eskisi gibi gürül gürül tütmüyor sanki. Kredi faizlerinin yüksekliği, bankalardan para bulmanın imkansız hale gelmesi ve piyasalardaki o derin durğunluk, bizim sanayicileri adeta köşeye sıkıştırdı. Adamlar ne yapacağını şaşırmış durumda. Piyasada para dönmeyince, borçlar da dağ gibi yığılınca ardı ardına kötü haberler gelmeye başladı.

Gaziantep OSB iflaslar ve konkordato dalgası
Geçtiğimiz günlerde çarşıda pazarda herkes aynı şeyi konuşuyor. Bizim organize sanayide eskiden parmakla gösterilen, nam salmış bazı fabrikalar kapısına kilit vurmak zorunda kaldı. Kimi patronlar mahkemeye koşup konkordato ilan ediyor, kimisi ise doğrudan kepenkleri indiriyor. Düşünsenize, onca yıllık emek bir anda çöp oluyor. İç piyasada tüketici zaten dar boğazda, kimse bir şey alamıyor. E dışarıya mal satmak da maliyetler yüzünden zorlaştı. Nakliye desen başını almış gidiyor, enerji giderleri zaten el yakıyor. Fabrika sahibi arkadaşım dert yanıyordu, “Sabah fabrikayı açıyorum ama akşamı nasıl edeceğiz bilemiyorum” diye. Durum cidden o kadar vahim bir boyuta ulaştı yani.
Binlerce çalışan kara kara düşünüyor
İşin en acı tarafı da tabii ki gariban işçi kardeşlerimiz. Sabahın köründe yollara düşen, fabrikada alnının teriyle çalışan binlerce insan şimdi ne olacak diye kara kara düşünüyor. Gaziantep OSB iflaslar yüzünden işsiz kalanların sayısı her geçen gün artıyor. Mahallede bakkalda laflarken herkesin dilinde aynı korku var: Acaba yarın sıra bize gelecek mi? İnsanlar evine ekmek götürememe korkusuyla yaşıyor. Çoluk çocuk sahibiyim, borcum harcım var diyen binlerce insan uyku uyuyamaz oldu. Fabrikaların servis saatleri seyrekleşti, vardiyalar teker teker düşürülüyor. Bu gidişat sadece sanayiciyi değil, esnafı da, memuru da, kısacası bütün şehri vuruyor. Sonuçta fabrikada para dönmeyince esnafın da dükkanından içeri giren çıkan kalmıyor.
Acil destek paketleri şart
Şimdi herkes Ankara’dan veya ilgili kurumlardan gelecek iyi bir haberi bekliyor. Bizim bu memleketin insanı çalışkandır, üretmeyi sever, tembelliği sevmez. Ama görünen o ki kendi yağıyla kavrulma dönemi çoktan bitti. Bölgedeki iş insanları seslerini duyurmaya çalışıyor. Acilinden bir can suyu kredisi, vergi indirimi ya da borç yapılandırması istiyorlar. Eğer bu tekerlek yeniden döndürülemezse, korkarım ki kayıplarımız çok daha büyük olacak. Umarım yetkililer bu feryada kulak verir ve istihdamı koruyacak adımları hemen atarlar. Yoksa bu kriz sadece fabrikaları değil, hepimizin geleceğini yutacak gibi duruyor.



