Son demirci Mehmet usta zamana meydan okuyor

Son demirci Mehmet usta, Gaziantep’in dar sokaklarında tam elli yıldır aynı azimle çalışmaya devam ediyor. Sabahın erken saatlerinde kepenk açan tecrübeli zanaatkar, şehrin tarihi dokusunu sırtlayan nadir isimlerden biri. Dışarıda ayaz insanları titretirken, ocağın başındaki sıcaklık atölyeyi sarıyor. Yılların yorgunluğuna boyun eğmeyen bu emektar, elindeki çekiçle adeta zamana kafa tutuyor.

Tarihi çarşıda tüten son ocak
Tarihi Bakırcılar Çarşısı eski hareketli günlerini çoktan geride bıraktı. Eskiden bu dar sokaklardan çekiç sesleri hiç eksik olmazdı. Çarşının dört bir yanından demir döven ustaların sesleri yankılanırdı. Şimdi ise o kalabalıktan geriye sadece birkaç emektar kaldı. Mehmet amca da onlardan biri olarak direniyor. Dükkanındaki ocağı her sabah aynı heyecanla yakıyor. Kızgın demire örs üzerinde şekil verirken yüzündeki gurur hemen fark ediliyor.
Yetmiş yaşındaki usta, kış günlerinde asla üşümediğini söylüyor. Demiri ısıttığı ocağın ateşi hem ekmek parasını çıkarıyor hem de onu ısıtıyor. Klimaya ya da elektrikli ısıtıcılara hiç ihtiyaç duymuyor. Sabahın yedibuçuğunda dükkanını açıp işe koyuluyor. Gün boyunca kebap şişleri ve mangal bıçakları üretiyor. Şehrin ünlü lezzetlerinin mutfak altyapısını bu küçük tezgahta hazırlıyor. El emeğiyle üretilen bu parçalar ustasının ellerinde hayat buluyor.
Teknolojiye inat el emeği
Günümüzde her şey fabrikalarda seri üretimle yapılıyor. Hazır ve ucuz ürünler piyasayı tamamen ele geçirmiş durumda. Ancak Mehmet usta gibi ustaların kıymetini bilenler hala var. Fabrika işi ürünler yerine el emeğine saygı duyanlar bu dükkanın yolunu tutuyor. Çarşıda eskiden bu işi yapan tam on beş kişi vardı. Zamanla hepsi ya dükkanını kapattı ya da yaşlılık nedeniyle mesleği bıraktı. Şimdilerde bu zanaatı devam ettiren sadece iki kişi kaldılar.
Teknolojinin tüm baskısına rağmen bu işi bırakmayı asla düşünmüyor. Müşterilerinden gelen talepleri karşılamak için büyük çaba harcıyor. Ortaya çıkan ürünlerden herkes oldukça memnun kalıyor. Zanaatkar ile müşteri arasındaki bu bağ yıllardır kopmadan sürüyor. O, sadece demir dövmüyor aslında kaybolmaya yüz tutmuş bir kültürü yaşatıyor. Bu küçük dükkan, şehrin geçmişi ile bugünü arasında adeta bir köprü kuruyor.
Zanaatkarlığın son temsilcileri
Mehmet ustanın hikayesi aslında direnişin ve tutkunun en güzel örneği. Yarım asırdır aynı örsün başında ter döküyor. Gençler artık bu zahmetli zanaatlara pek ilgi göstermiyor. Çırak yetişmediği için bu meslekler ne yazık ki yavaş yavaş tarih oluyor. Emektar usta ise gücü yettiğince bu ocağı tüttürmeye kararlı. Son nefesine kadar çalışmaya devam edeceğini her fırsatta dile getiriyor.
Gaziantep’e yolunuz düşerse o tarihi çarşıya mutlaka uğrayın. Çekiç seslerinin yankılandığı o dar dükkandan içeri bir kez bakın. Mehmet ustanın yüzündeki tebessümü ve gözlerindeki ışığı kendi gözlerinizle görün. Çünkü bu ustalar artık parmakla sayılacak kadar az kaldı. Onların kıymetini bilmek ve bu hikayeleri unutmamak hepimizin borcu olmalı.


